کنسول بازی سونی مدل Sony Play Station 5 Pro CFI-7121 ظرفیت 2 ترابایت در بروزکالا

برند

داستان Sony در سال ۱۹۴۶ در توکیو آغاز شد؛ زمانی که ماسارو ایبوکا و آکیو موریتا، شرکتی کوچک با نام Tokyo Tsushin Kogyo را با هدف توسعه فناوری‌های نوآورانه تأسیس کردند. سونی فعالیت خود را با تولید تجهیزات الکترونیکی آغاز کرد و با معرفی نخستین ضبط‌صوت نواری ژاپن و رادیو ترانزیستوری، به‌تدریج به یکی از نام‌های مطرح صنعت الکترونیک تبدیل شد. این شرکت در سال ۱۹۵۸ نام Sony را برای خود انتخاب کرد؛ نامی که بعدها به نمادی جهانی در دنیای فناوری تبدیل شد.

موفقیت سونی با محصولاتی مانند Walkman، تلویزیون‌های Trinitron و پخش‌کننده‌های CD ادامه پیدا کرد و این برند را به یکی از پیشگامان تغییر سبک زندگی دیجیتال تبدیل ساخت. ورود به صنعت بازی با معرفی PlayStation در سال ۱۹۹۴ نیز فصل تازه‌ای در تاریخ شرکت رقم زد. در سال‌های بعد، دوربین‌های Cyber-shot و Alpha، تلویزیون‌های BRAVIA، محصولات صوتی و خانواده Xperia به گستردگی سبد محصولات آن افزودند.

امروز سونی در حوزه‌های مختلفی از جمله تجهیزات صوتی و تصویری، دوربین‌های حرفه‌ای، کنسول‌های بازی، سرگرمی و حسگرهای تصویربرداری فعالیت می‌کند. تمرکز بر کیفیت ساخت، فناوری‌های اختصاصی و تجربه کاربری، از مهم‌ترین ویژگی‌های این برند ژاپنی است؛ شرکتی که پس از نزدیک به هشت دهه فعالیت، همچنان با نوآوری و ترکیب فناوری و سرگرمی، جایگاه ویژه‌ای در صنعت تکنولوژی جهان دارد.

مقدمه

معرفی PlayStation 5 Pro را باید تلاشی برای پاسخ به یکی از محدودیت‌های اصلی کنسول‌های نسل نهم دانست؛ فاصله‌ای که میان کیفیت بصری بالاتر و نرخ فریم روان‌تر در بسیاری از بازی‌ها وجود دارد. از زمان عرضه PS5، سازندگان معمولاً برای رسیدن به خروجی تصویری با جزئیات بیشتر، بخشی از نرخ فریم را قربانی می‌کردند و برای ارائه تجربه روان‌تر، ناچار به کاهش وضوح داخلی یا بعضی تنظیمات گرافیکی می‌شدند. سونی با عرضه نسخه Pro در نوامبر ۲۰۲۴، قصد دارد این مصالحه را تا حد امکان کاهش دهد. افزایش توان پردازنده گرافیکی و معرفی فناوری اختصاصی PSSR قرار است به سازندگان اجازه دهد بدون پرداخت کامل هزینه پردازش تصویر در وضوح بومی، جزئیات بیشتری را حفظ کنند و در عین حال نرخ فریم بالاتری ارائه دهند. البته میزان موفقیت این رویکرد به نحوه استفاده هر استودیو از سخت‌افزار جدید وابسته است و صرفاً خرید نسخه Pro تضمین نمی‌کند که تمام بازی‌ها با کیفیت و عملکرد یکسانی بهبود پیدا کنند.

جایگاه PS5 Pro در خانواده پلی‌استیشن نیز با نسخه‌های قبلی تفاوت دارد. این کنسول نه جایگزین نسل جدید، بلکه نسخه‌ای قدرتمندتر از همان معماری نسل نهم است که بیشتر برای کاربران حساس به کیفیت تصویر و عملکرد گرافیکی طراحی شده است. این تفاوت برای کسانی که از نمایشگرهای بزرگ 4K استفاده می‌کنند و به جزئیاتی مانند وضوح بافت‌ها، کیفیت بازتاب‌ها، سایه‌ها و پایداری نرخ فریم توجه دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. در مقابل، اگر فاصله شما از تلویزیون زیاد باشد یا از نمایشگری با ابعاد و وضوح پایین‌تر استفاده کنید، ممکن است بخش قابل توجهی از مزایای گرافیکی دستگاه به چشم نیاید.

در کنار ارتقای پردازنده گرافیکی، استفاده از SSD دوترابایتی نیز یکی از تغییرات کاربردی این مدل است که برخلاف بهبودهای گرافیکی، تقریباً در تمام سناریوهای استفاده قابل لمس خواهد بود. ظرفیت بیشتر به کاربر اجازه می‌دهد تعداد بیشتری از بازی‌های حجیم را به‌صورت هم‌زمان نصب نگه دارد و کمتر درگیر حذف و نصب مجدد عناوین مختلف شود. بااین‌حال، حذف درایو نوری از پیکربندی استاندارد و قیمت بالاتر دستگاه، محاسبه ارزش خرید آن را پیچیده‌تر می‌کند. در واقع، PS5 Pro محصولی است که برای ارائه تجربه بصری بهتر هزینه بیشتری از کاربر دریافت می‌کند؛ بنابراین ارزش خرید آن زمانی مشخص می‌شود که این تفاوت در بازی‌هایی که واقعاً انجام می‌دهید قابل مشاهده باشد.

طراحی و کیفیت ساخت

در بخش طراحی، سونی برخلاف تغییرات نسبتاً گسترده‌ای که در سخت‌افزار داخلی PS5 Pro اعمال کرده، به سراغ بازطراحی کامل بدنه نرفته است. ساختار کلی دستگاه همچنان از زبان طراحی خانواده پلی‌استیشن ۵ پیروی می‌کند، اما نوارهای مشکی مورب در بخش میانی بدنه، شاخص‌ترین تفاوت ظاهری آن با نسخه‌های استاندارد و Slim محسوب می‌شوند. این خطوط علاوه بر ایجاد هویت بصری متفاوت، باعث شده‌اند Pro از نظر ظاهری به‌راحتی از سایر اعضای این خانواده قابل تشخیص باشد. بااین‌حال، این تغییرات صرفاً جنبه زیبایی ندارند و در انتخاب لوازم جانبی نیز باید مورد توجه قرار بگیرند؛ زیرا پنل‌های نسخه Slim با PS5 Pro سازگار نیستند و برای شخصی‌سازی رنگ بدنه باید پوشش اختصاصی همین مدل را تهیه کنید.

ابعاد دستگاه بدون درایو نوری حدود ۳۸۸ میلی‌متر عرض، ۸۹ میلی‌متر ارتفاع و ۲۱۶ میلی‌متر عمق است. این ابعاد نشان می‌دهد که با وجود افزایش توان پردازشی، سونی توانسته فرم‌فاکتور نسبتاً جمع‌وجوری را حفظ کند. البته هنگام مقایسه با PS5 Slim باید به ارتفاع دستگاه توجه بیشتری داشت؛ چراکه Pro از نظر فضای اشغال‌شده در بعضی چیدمان‌ها به فضای بیشتری نیاز دارد. در حالت عمودی، ضلع ۳۸۸ میلی‌متری بدنه به ارتفاع دستگاه تبدیل می‌شود و اگر قرار باشد کنسول در یک محفظه محدود قرار بگیرد، بررسی ابعاد دقیق فضای نصب ضروری خواهد بود. همچنین اضافه کردن درایو نوری جداگانه، شکل یکی از طرفین بدنه را تغییر می‌دهد و باید این موضوع را از ابتدا در نظر گرفت.

سونی پایه‌های کوچک مخصوص قرارگیری افقی را در بسته‌بندی استاندارد قرار داده، اما پایه عمودی باید به‌صورت جداگانه تهیه شود. این تصمیم برای محصولی با قیمت بالا چندان ایده‌آل نیست، به‌خصوص برای کاربرانی که ترجیح می‌دهند کنسول را در حالت عمودی در کنار تلویزیون قرار دهند. از طرف دیگر، پنل‌های جداشدنی امکان دسترسی به بخش‌های داخلی و شخصی‌سازی ظاهری را فراهم می‌کنند، اما برای تغییر رنگ یا طراحی بدنه نمی‌توان از مجموعه پنل‌های PS5 Slim استفاده کرد.

در استفاده روزمره، محل قرارگیری دستگاه و دسترسی به درگاه‌های پشتی اهمیت بیشتری از جزئیات ظاهری آن دارند. اگر کنسول در محفظه‌ای بسته قرار بگیرد، فضای کافی برای گردش هوا و دسترسی به کابل‌ها باید در نظر گرفته شود. همچنین در صورت استفاده از درایو جداگانه، صدای مکانیکی چرخش دیسک به صدای سیستم خنک‌کننده اضافه خواهد شد که در محیط‌های ساکت ممکن است بیشتر به گوش برسد. در مجموع، طراحی PS5 Pro تلاش موفقی برای حفظ ابعاد قابل مدیریت در کنار سخت‌افزار قدرتمندتر است، اما برخلاف تصور اولیه، نمی‌توان آن را کنسولی بسیار کوچک‌تر از نسل قبلی دانست. مهم‌ترین مزیت طراحی آن، حفظ فرم آشنای پلی‌استیشن در کنار جزئیات ظاهری اختصاصی و امکان قرارگیری در چیدمان‌های مختلف است.

عملکرد، توان پردازشی و سخت‌افزار

تفاوت اصلی PS5 Pro با نسخه استاندارد در توان پردازش گرافیکی آن قرار دارد؛ بخشی که سونی برای پاسخ به محدودیت‌های گرافیکی نسل فعلی بیشترین تمرکز را روی آن گذاشته است. طبق اطلاعات اعلام‌شده هنگام معرفی، تعداد واحدهای محاسباتی پردازنده گرافیکی در نسخه Pro حدود ۶۷ درصد افزایش پیدا کرده و سرعت رندرینگ نیز تا ۴۵ درصد بیشتر شده است. این اعداد نشان‌دهنده ظرفیت بالاتر سخت‌افزار برای پردازش صحنه‌های پیچیده و اجرای تنظیمات گرافیکی سنگین‌تر هستند، اما نباید آن‌ها را معادل افزایش ۴۵ درصدی نرخ فریم در تمام بازی‌ها در نظر گرفت. عملکرد نهایی همچنان به موتور گرافیکی، نحوه بهینه‌سازی و میزان وابستگی هر بازی به پردازنده مرکزی یا گرافیکی بستگی دارد.

سونی در بخش پردازنده مرکزی همچنان از معماری هشت‌هسته‌ای AMD Zen 2 استفاده کرده است؛ بنابراین، برخلاف پردازنده گرافیکی، در این قسمت با تغییر معماری بنیادینی روبه‌رو نیستیم. این موضوع اهمیت دارد، زیرا تمام بازی‌ها به یک اندازه از افزایش توان GPU بهره نمی‌برند. در عناوینی که محدودیت اصلی از سمت پردازنده مرکزی باشد، افزایش قدرت گرافیکی لزوماً به بهبود متناسب نرخ فریم منجر نمی‌شود. حافظه دستگاه نیز شامل ۱۶ گیگابایت GDDR6 در کنار ۲ گیگابایت DDR5 است که در کنار افزایش توان پردازشی، به مدیریت منابع موردنیاز سیستم کمک می‌کند. در نتیجه، برتری Pro را باید بیشتر در ظرفیت پردازش گرافیکی و امکان اجرای تنظیمات پیشرفته‌تر جست‌وجو کرد تا تغییر کامل معماری کنسول.

یکی از مهم‌ترین قابلیت‌هایی که از این افزایش توان بهره می‌برد، فناوری Ray Tracing است. این فناوری با شبیه‌سازی رفتار نور در محیط، امکان بازتولید طبیعی‌تر بازتاب‌ها، سایه‌ها و روشنایی‌های غیرمستقیم را فراهم می‌کند. در نسخه استاندارد PS5، فعال کردن تنظیمات سنگین رهگیری پرتو معمولاً هزینه پردازشی قابل توجهی دارد و ممکن است سازنده را مجبور به کاهش نرخ فریم یا جزئیات دیگر کند. PS5 Pro با توان گرافیکی بیشتر فضای بیشتری برای استفاده از این افکت‌ها فراهم می‌کند، هرچند همچنان انتخاب میان کیفیت بصری و روانی تصویر به تنظیمات بازی وابسته خواهد بود.

برای درک بهتر این موضوع می‌توان به بازی Cyberpunk 2077 اشاره کرد. در به‌روزرسانی اختصاصی PS5 Pro، حالت Ray Tracing با هدف ۶۰ فریم‌برثانیه در نظر گرفته شده و مجموعه‌ای از بهبودهای مربوط به رهگیری پرتو را ارائه می‌دهد. در مقابل، حالت سنگین‌تر Ray Tracing Pro با فعال کردن جزئیات گرافیکی بیشتر، نرخ هدف ۳۰ یا ۴۰ فریم‌برثانیه را بسته به نمایشگر دنبال می‌کند. این تفاوت به‌خوبی نشان می‌دهد که حتی با وجود سخت‌افزار قدرتمندتر، اجرای تمام جلوه‌های گرافیکی در بالاترین سطح الزاماً به معنای دستیابی به نرخ فریم بالا نیست. مزیت Pro در این است که گزینه‌های بیشتری در اختیار سازنده و کاربر قرار می‌دهد، نه اینکه تمام محدودیت‌های پردازش گرافیکی را از بین ببرد.

در کنار قدرت پردازشی، فناوری PlayStation Spectral Super Resolution یا PSSR یکی از مهم‌ترین بخش‌های هویتی این کنسول محسوب می‌شود. این فناوری با تحلیل اطلاعات تصویر و بازسازی جزئیات، خروجی با وضوح بالاتر تولید می‌کند؛ رویکردی که به سازنده اجازه می‌دهد تصویر نهایی را با هزینه پردازشی کمتر از رندر بومی همان وضوح ارائه دهد. به بیان ساده‌تر، بازی می‌تواند در وضوح داخلی پایین‌تری پردازش شود و سپس با استفاده از الگوریتم‌های بازسازی تصویر، خروجی نزدیک‌تری به وضوح هدف ارائه کند. هدف اصلی این روش، حفظ جزئیات بصری در کنار نرخ فریم مناسب‌تر است؛ ترکیبی که در بسیاری از بازی‌های نسل جدید به‌سختی به دست می‌آید.

البته کیفیت خروجی PSSR در تمام عناوین یکسان نیست. نحوه پیاده‌سازی فناوری، کیفیت تصویر ورودی، نوع بافت‌ها و پیچیدگی صحنه‌ها روی نتیجه نهایی تأثیر دارند. در بعضی بازی‌ها، بازسازی تصویر می‌تواند جزئیات بیشتری را حفظ کند و در برخی دیگر ممکن است در صحنه‌های متحرک یا عناصر ظریف، آثار تصویری ناخواسته دیده شود. سونی در مارس ۲۰۲۶ نسخه بهبودیافته PSSR را از طریق به‌روزرسانی نرم‌افزاری ارائه کرد تا کیفیت بازسازی تصویر در عناوین پشتیبانی‌شده بهتر شود. به همین دلیل، بررسی عملکرد نسخه فعلی بازی‌ها اهمیت زیادی دارد و نباید تنها به ویدئوهای مقایسه‌ای زمان عرضه کنسول تکیه کرد.

در بحث نرخ فریم نیز PS5 Pro امکان ارائه ترکیب‌های بهتری از کیفیت تصویر و روانی حرکت را فراهم می‌کند. پشتیبانی از نمایشگرهای ۶۰ و ۱۲۰ هرتزی به این معناست که در بازی‌های سازگار می‌توان از نرخ فریم بالاتر یا حالت‌های گرافیکی متنوع‌تر استفاده کرد. بااین‌حال، داشتن نمایشگر ۱۲۰ هرتزی به‌تنهایی تضمین‌کننده اجرای بازی با ۱۲۰ فریم‌برثانیه نیست. بعضی بازی‌ها برای رسیدن به این نرخ فریم به کاهش قابل توجه جزئیات نیاز دارند و برخی دیگر از نرخ‌های میانی مانند ۴۰ فریم‌برثانیه برای ایجاد تعادل میان کیفیت تصویر و روانی استفاده می‌کنند. در این شرایط، Pro بیشتر از آنکه یک کنسول صرفاً سریع‌تر باشد، بستری برای ارائه انتخاب‌های گرافیکی بهتر است.

در مجموع، افزایش قدرت GPU، بهبود Ray Tracing و فناوری PSSR سه ستون اصلی ارتقای سخت‌افزاری PS5 Pro را تشکیل می‌دهند. این مجموعه برای کاربرانی که به کیفیت تصویر اهمیت می‌دهند و از حالت‌های گرافیکی محدودکننده PS5 استاندارد رضایت ندارند، مزیت قابل توجهی ایجاد می‌کند. بااین‌حال، برای کسی که بازی‌های موردعلاقه‌اش همین حالا روی نسخه معمولی با کیفیت و نرخ فریم مطلوب اجرا می‌شوند، پرداخت هزینه بیشتر صرفاً بر اساس اعداد سخت‌افزاری لزوماً تصمیم اقتصادی درستی نخواهد بود.

نرم‌افزار

از نظر رابط کاربری، PS5 Pro تجربه متفاوتی نسبت به نسخه استاندارد یا Slim ارائه نمی‌دهد و ساختار اصلی سیستم‌عامل، فروشگاه، کتابخانه بازی‌ها، گفت‌وگوی گروهی و تنظیمات عمومی همچنان آشناست. تغییرات مهم‌تر در این بخش به امکاناتی مربوط می‌شوند که مستقیماً برای استفاده از سخت‌افزار قدرتمندتر در نظر گرفته شده‌اند. یکی از مهم‌ترین آن‌ها نشان PS5 Pro Enhanced است که به شناسایی بازی‌هایی کمک می‌کند که به‌روزرسانی یا تنظیمات اختصاصی برای استفاده از توان نسخه Pro دریافت کرده‌اند.

بااین‌حال، وجود این نشان به معنای دریافت یک نوع بهبود مشخص در تمام بازی‌ها نیست. بعضی سازندگان از توان گرافیکی بیشتر برای افزایش وضوح تصویر در حالت Performance استفاده می‌کنند، درحالی‌که برخی دیگر تنظیمات Ray Tracing را گسترش می‌دهند یا کیفیت بافت‌ها و جزئیات محیط را بهبود می‌بخشند. بنابراین، ارزش واقعی این قابلیت به نوع بازی و میزان بهینه‌سازی آن وابسته است. اگر بازی موردعلاقه شما از Pro Enhanced پشتیبانی کند، بهتر است جزئیات به‌روزرسانی اختصاصی آن را بررسی کنید تا مشخص شود چه تغییری در تجربه واقعی ایجاد شده است.

به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری PSSR نیز در این بخش اهمیت ویژه‌ای دارند. نسخه بهبودیافته این فناوری که در مارس ۲۰۲۶ عرضه شد، کیفیت بازسازی تصویر را در عناوین پشتیبانی‌شده ارتقا می‌دهد. در برخی بازی‌ها، این نسخه مستقیماً توسط سازنده پیاده‌سازی شده و در برخی عناوین سازگار دیگر، گزینه بهبود PSSR از طریق تنظیمات سیستم در دسترس قرار گرفته است. البته سونی نیز تأکید کرده که نتیجه این قابلیت می‌تواند از یک بازی به بازی دیگر متفاوت باشد و در صورت مشاهده آثار تصویری نامطلوب، امکان غیرفعال کردن آن وجود دارد. این موضوع نشان می‌دهد که نرم‌افزار و بهینه‌سازی بازی‌ها به اندازه توان سخت‌افزاری در تعیین کیفیت نهایی تصویر اهمیت دارند.

یکی دیگر از قابلیت‌های مهم PS5 Pro، ویژگی Game Boost و سازگاری گسترده با بازی‌های نسل قبل است. این کنسول امکان اجرای بیش از ۸۵۰۰ عنوان PlayStation 4 را فراهم می‌کند و در بازی‌های سازگار، Game Boost می‌تواند به بهبود عملکرد و نرخ فریم کمک کند. البته این قابلیت به معنای بازسازی گرافیکی تمام بازی‌های قدیمی یا افزایش یکسان عملکرد آن‌ها نیست. میزان بهبود به محدودیت‌های فنی هر عنوان و نحوه اجرای آن روی سخت‌افزار جدید وابسته است. برای کاربرانی که کتابخانه بزرگی از بازی‌های PS4 دارند، این سازگاری مزیت مهمی محسوب می‌شود؛ زیرا می‌توانند بدون کنار گذاشتن مجموعه قبلی خود، از کنسول جدید استفاده کنند.

در کنار این موارد، امکاناتی مانند Remote Play و سرویس PlayStation Plus همچنان بخشی از تجربه نرم‌افزاری دستگاه هستند. Remote Play اجازه می‌دهد بازی را از طریق دستگاه‌های سازگار دنبال کنید، اما کیفیت آن به پایداری شبکه و میزان تأخیر ارتباط وابسته است. برای بازی آنلاین در بیشتر عناوین پولی نیز همچنان به اشتراک PlayStation Plus نیاز خواهید داشت. بنابراین، خرید نسخه Pro تغییری در هزینه‌های اشتراک یا نیازهای ارتباطی کاربر ایجاد نمی‌کند.

نکته جالب اینکه توسعه نرم‌افزارهای گرافیکی پلی‌استیشن به نسخه Pro محدود نمانده است. طبق اطلاعات ارائه‌شده در متن مرجع، سونی در اکتبر ۲۰۲۶ قابلیت QSSR را برای برخی بازی‌های PS5 استاندارد معرفی کرده است. این موضوع نشان می‌دهد که بهبودهای تصویری نرم‌افزاری به‌مرور می‌توانند به مدل‌های دیگر نیز راه پیدا کنند. در نتیجه، برای ارزیابی ارزش خرید Pro بهتر است به جای توجه صرف به فهرست فناوری‌های پشتیبانی‌شده، عملکرد نسخه فعلی بازی‌هایی را بررسی کنید که واقعاً قصد تجربه آن‌ها را دارید.

دسته بازی

یکی از تصمیمات سونی در عرضه PS5 Pro، حفظ کنترلر استاندارد DualSense به‌عنوان دسته همراه کنسول است. بنابراین، با وجود قیمت بالاتر دستگاه، کاربر کنترلر جدید یا نسخه پیشرفته‌تر DualSense Edge دریافت نمی‌کند. این تصمیم از یک جهت منطقی است؛ زیرا DualSense همچنان یکی از کامل‌ترین کنترلرهای این نسل محسوب می‌شود و امکاناتی مانند بازخورد لمسی و ماشه‌های تطبیقی را در اختیار کاربران قرار می‌دهد. بااین‌حال، برای کسانی که انتظار داشتند نسخه Pro همراه با یک کنترلر ارتقایافته عرضه شود، این موضوع می‌تواند کمی ناامیدکننده باشد.

بازخورد لمسی DualSense تلاش می‌کند اتفاقات داخل بازی را به شکل دقیق‌تری به دست کاربر منتقل کند. برای مثال، حرکت روی سطوح مختلف می‌تواند الگوهای لرزشی متفاوتی ایجاد کند و ماشه‌های تطبیقی نیز با تغییر میزان مقاومت، حس متفاوتی از تعامل با ابزارهای داخل بازی ارائه می‌دهند. در یک بازی تیراندازی، کشیدن ماشه یا استفاده از سلاح می‌تواند با مقاومت متناسب همراه باشد و در بازی‌های ورزشی نیز فشار دادن دکمه‌ها ممکن است حس متفاوتی ایجاد کند. البته کیفیت این تجربه به میزان استفاده سازنده از قابلیت‌های کنترلر وابسته است و در تمام عناوین نمی‌توان انتظار عملکرد یکسانی داشت.

این امکانات همیشه هم برای همه سبک‌های بازی ایده‌آل نیستند. بازیکنان رقابتی که به فشارهای سریع و تکراری نیاز دارند، ممکن است مقاومت کمتر ماشه‌ها را ترجیح دهند؛ درحالی‌که در بازی‌های داستانی، همین مقاومت می‌تواند حس درگیری بیشتری با محیط ایجاد کند. امکان تنظیم شدت بازخورد لمسی و ماشه‌های تطبیقی از طریق تنظیمات سیستم وجود دارد و کاربر می‌تواند آن‌ها را مطابق سلیقه خود تغییر دهد.

در بخش امکانات ارتباطی نیز جک ۳٫۵ میلی‌متری برای اتصال هدفون سیمی، دکمه اختصاصی قطع میکروفون و دکمه Create برای ثبت تصاویر و ویدئوهای بازی در نظر گرفته شده است. باتری داخلی کنترلر از طریق USB-C شارژ می‌شود و مدت‌زمان استفاده از آن به عواملی مانند شدت لرزش، میزان استفاده از ماشه‌های تطبیقی و وضعیت باتری بستگی دارد. برای کاربرانی که مدت زیادی بازی می‌کنند، مدیریت شارژ دسته همچنان یکی از نکات مهم استفاده روزمره خواهد بود.

در صورت نیاز به کنترلر پیشرفته‌تر، DualSense Edge گزینه جداگانه سونی است که امکاناتی مانند دکمه‌های پشتی قابل تنظیم و ماژول‌های آنالوگ قابل تعویض را ارائه می‌دهد. این مدل برای بازیکنان حرفه‌ای یا کسانی که به تنظیمات اختصاصی کنترل نیاز دارند جذاب‌تر است، اما هزینه آن باید جداگانه محاسبه شود. همچنین DualShock 4 برای بازی‌های سازگار PS4 روی PS5 Pro قابل استفاده است، اما اجرای بازی‌های بومی PS5 به کنترلر سازگار با این نسل نیاز دارد. در مجموع، DualSense همراه دستگاه برای بیشتر کاربران کافی است و خرید نسخه Edge تنها زمانی توجیه دارد که امکانات اضافه آن واقعاً در سبک بازی مورد استفاده قرار بگیرند.

درگاه‌ها

در بخش اتصالات، PS5 Pro مجموعه‌ای از درگاه‌های متنوع را در اختیار کاربر قرار می‌دهد که برای اتصال تجهیزات جانبی، حافظه‌های خارجی و لوازم واقعیت مجازی کاربرد دارند. در قسمت جلویی دستگاه دو درگاه USB-C قرار گرفته‌اند که با وجود ظاهر یکسان، از نظر سرعت انتقال داده تفاوت دارند. یکی از این درگاه‌ها از استاندارد Hi-Speed با سرعت اسمی ۴۸۰ مگابیت‌برثانیه استفاده می‌کند و درگاه دیگر با استاندارد SuperSpeed امکان انتقال داده با سرعت ۱۰ گیگابیت‌برثانیه را فراهم می‌کند. این تفاوت در استفاده از تجهیزات جانبی اهمیت دارد؛ برای مثال، شارژ کنترلر به پهنای باند بالایی نیاز ندارد و می‌توان درگاه سریع‌تر را برای اتصال تجهیزات سازگار مانند PS VR2 آزاد نگه داشت.

در قسمت پشتی دستگاه نیز دو درگاه USB-A با سرعت ۱۰ گیگابیت‌برثانیه قرار گرفته‌اند که برای اتصال حافظه‌های اکسترنال و سایر تجهیزات جانبی مناسب هستند. این چیدمان به کاربر اجازه می‌دهد کابل‌هایی را که به‌صورت دائمی به کنسول متصل هستند، در قسمت پشتی قرار دهد و فضای جلویی دستگاه را خلوت‌تر نگه دارد. خروجی HDMI نیز در همین بخش قرار دارد و در کنار پشتیبانی از استاندارد HDMI 2.1، امکان استفاده از قابلیت‌های تصویری پیشرفته را در نمایشگرهای سازگار فراهم می‌کند.

البته برای بهره‌برداری از قابلیت‌هایی مانند 4K با نرخ نوسازی بالا یا VRR، صرفاً داشتن کنسول کافی نیست. بازی موردنظر باید از حالت تصویری انتخاب‌شده پشتیبانی کند و نمایشگر نیز باید ورودی HDMI سازگار داشته باشد. حتی بعضی حالت‌های ۴۰ فریم‌برثانیه به نمایشگر ۱۲۰ هرتزی نیاز دارند؛ بنابراین، نمایشگر ۱۲۰ هرتزی فقط برای اجرای بازی با ۱۲۰ فریم‌برثانیه کاربرد ندارد و می‌تواند امکان استفاده از حالت‌های گرافیکی دیگری را نیز فراهم کند. در این شرایط، کیفیت کابل و ورودی انتخاب‌شده تلویزیون نیز در دسترسی به قابلیت‌های موردنظر اهمیت دارد.

یکی از ارتقاهای مهم PS5 Pro در بخش ارتباطات، پشتیبانی از استاندارد Wi-Fi 7 است. این فناوری در مقایسه با نسل‌های قبلی ظرفیت انتقال داده بالاتر و امکان مدیریت بهتر ارتباطات بی‌سیم را فراهم می‌کند. البته استفاده واقعی از مزایای آن به روتر سازگار با Wi-Fi 7 و شرایط شبکه خانگی وابسته است. اگر روتر شما از استاندارد قدیمی‌تری استفاده کند، تمام ظرفیت ارتباطی Pro در دسترس نخواهد بود. همچنین سرعت بالاتر شبکه داخلی الزاماً به معنای کاهش تأخیر ارتباط با سرورهای بازی نیست؛ زیرا کیفیت اینترنت و فاصله تا سرور همچنان نقش مهمی در تجربه آنلاین دارند.

در کنار ارتباط بی‌سیم، درگاه Gigabit Ethernet برای اتصال سیمی در نظر گرفته شده است. این گزینه برای کاربرانی که کنسول را در محل ثابتی قرار می‌دهند و امکان اتصال مستقیم به روتر دارند، می‌تواند پایداری بیشتری فراهم کند. در مجموع، مجموعه درگاه‌های PS5 Pro برای یک سیستم گیمینگ خانگی کامل و پاسخگوی نیاز بیشتر کاربران است. مزیت اصلی این بخش، ترکیب اتصال USB پرسرعت، خروجی تصویری پیشرفته و Wi-Fi 7 است؛ هرچند بهره‌برداری از تمام این امکانات به تجهیزات جانبی سازگار وابسته خواهد بود.

شخصی‌سازی و ارتقاپذیری

یکی از نقاط قوت PS5 Pro در مقایسه با نسخه استاندارد، افزایش ظرفیت حافظه داخلی به ۲ ترابایت است. این تغییر در نگاه اول شاید به اندازه افزایش توان گرافیکی هیجان‌انگیز نباشد، اما در استفاده روزمره مزیتی کاملاً کاربردی محسوب می‌شود. حجم بازی‌های نسل جدید به‌مرور افزایش پیدا کرده و نصب هم‌زمان چند عنوان بزرگ می‌تواند بخش قابل توجهی از حافظه را اشغال کند. در نتیجه، ظرفیت بیشتر به کاربر اجازه می‌دهد بازی‌های بیشتری را آماده اجرا نگه دارد و کمتر مجبور به حذف و دانلود مجدد عناوین مختلف شود. البته تمام فضای اسمی SSD در اختیار کاربر قرار نمی‌گیرد و بخشی از آن برای سیستم‌عامل و فایل‌های موردنیاز کنسول استفاده می‌شود.

برای کاربرانی که به فضای بیشتری نیاز دارند، امکان نصب حافظه M.2 NVMe با رابط PCIe 4.0 x4 فراهم شده است. سونی از ظرفیت ۲۵۰ گیگابایت تا ۸ ترابایت پشتیبانی می‌کند و سرعت خواندن ترتیبی حداقل ۵۵۰۰ مگابایت‌برثانیه را توصیه کرده است. البته انتخاب SSD تنها بر اساس ظرفیت یا قیمت کافی نیست و ابعاد فیزیکی و سازگاری سیستم دفع حرارت نیز باید در نظر گرفته شوند. حافظه باید به همراه هیت‌سینک مناسب در محفظه اختصاصی دستگاه قرار بگیرد تا در شرایط کاری طولانی، مدیریت حرارتی مناسبی داشته باشد.

مزیت مهم استفاده از SSD داخلی این است که بازی‌های PS5 مستقیماً از حافظه افزوده‌شده اجرا می‌شوند و کاربر برای شروع بازی نیازی به انتقال مجدد فایل‌ها ندارد. در مقابل، حافظه‌های اکسترنال USB بیشتر برای نگهداری و بایگانی بازی‌ها کاربرد دارند. می‌توان بازی‌های PS5 را روی حافظه خارجی ذخیره کرد، اما برای اجرای آن‌ها باید مجدداً به SSD داخلی منتقل شوند. بازی‌های سازگار PS4 نیز امکان اجرا از حافظه USB را دارند. بنابراین، اگر هدف شما نگهداری بازی‌های نسل جدید برای اجرای فوری است، SSD داخلی انتخاب مناسب‌تری خواهد بود؛ اما برای آرشیو کردن بازی‌هایی که فعلاً قصد اجرای آن‌ها را ندارید، یک حافظه اکسترنال نیز می‌تواند کاربردی باشد.

موضوع مهم دیگر، درایو نوری جداشونده است. PS5 Pro در پیکربندی استاندارد بدون درایو عرضه می‌شود و کاربرانی که قصد استفاده از دیسک‌های فیزیکی را دارند باید درایو سازگار را جداگانه تهیه کنند. این درایو امکان استفاده از بازی‌های فیزیکی PS5 و عناوین سازگار PS4 را فراهم می‌کند و برای جفت‌سازی اولیه آن با کنسول نیز اتصال اینترنت لازم است. البته هزینه خرید درایو باید از همان ابتدا در محاسبه قیمت نهایی لحاظ شود؛ زیرا ممکن است اختلاف قیمت مورد انتظار میان نسخه دیجیتال و دیسک‌خور را تا حد زیادی تغییر دهد.

از طرف دیگر، پنل‌های بدنه نیز قابلیت شخصی‌سازی دارند، اما همان‌طور که اشاره شد، پنل‌های Slim با این مدل سازگار نیستند و برای تغییر ظاهر باید سراغ پوشش اختصاصی PS5 Pro بروید. پردازنده مرکزی و واحد گرافیکی نیز برای ارتقای مستقیم توسط کاربر طراحی نشده‌اند. بنابراین، دامنه ارتقاپذیری دستگاه عملاً به حافظه ذخیره‌سازی، درایو نوری و لوازم جانبی محدود می‌شود.

در نهایت، بهتر است خرید تجهیزات جانبی را بر اساس نیاز واقعی انجام دهید. ظرفیت دوترابایتی برای بسیاری از کاربران در شروع کافی خواهد بود و نیازی نیست از همان روز اول هزینه اضافه‌ای برای SSD پرداخت شود. در مقابل، اگر مجموعه‌ای از دیسک‌های فیزیکی دارید، خرید درایو از ابتدا بخشی از هزینه ضروری دستگاه خواهد بود. همین انعطاف‌پذیری به کاربر اجازه می‌دهد هزینه‌های جانبی را در زمان مناسب و متناسب با نوع استفاده مدیریت کند.